Muzeum Ikon i Kultury Staroobrzędowej w Wojnowie funkcjonuje od lat. Muzeum zorganizowano w niegdysiejszym klasztorze.
https://mazuryppz.blogspot.com/2023/08/wojnowo-to-jedna-z-najadniejszych.html
Klasztor, monastyr według nazewnictwa opisywanej religii oddaje w pełni całokształt staroobrzędowców. Nie mając nigdy wcześniej, styczności z ową kulturą temat początkowo jest bardzo skomplikowany. Ile podejść zrobiłam rozróżnić nazewnictwo? Ile razy odwiedziłam, by pospacerować po wiosce? Podzielić na sekcji jakoby rozdziały i każdemu przyjrzeć się z osobna i z bliska... Tego już nie zliczę. Nie tylko kultura. Nie tylko wyznanie… Ikona, tę się pisze. Ikona nie może być napisana przez kogokolwiek… Niegdyś tak było. Dziś można wybrać się na warsztaty z malowania… tak rozpędziłam się, wiem. Zatem ikonę się pisze i zazwyczaj robili to mnisi owego wyznania. Wybrani do tego celu, rzecz jasna. Proces tworzenia trwał kilka dni. Tu wszystko miało znaczenie. Istotny był gatunek drewna, kolejność czynności i naturalnie pozyskiwane barwy. Nie bardzo wiem, czy można je nazwać barwnikami. Te przecież bywały koncentratem, nie zaś kolorem, masą kolorystyczną uzyskaną z natury. Każdy kolor miał znaczenie i był czemuś dedykowany. Nie było miejsca na przesadę. Skromność wykonania jakoby pokora duszy wyznawcy i zarazem wiary… Gdzie ten plik… „Przemierzając Prusy Wschodnie”, tu się ukrył. Zatem wracając do tematu ikon, czemu przeznaczono, były klasztor staroobrzędowców tak poniekąd się przedstawia:
Historia ikon. Cerkiew, prawosławny kościół nie istniałby bez ikon, których historia jest bardzo ciekawa. Zaczynając od najważniejszej… Najważniejszych, też nie… Należy wymienić kilka istotnych prawd o ikonach. Tak prawdy o ikonach będzie stosowną nazwą. Patrząc na obrazek, cóż można rzec? Portret świętego namalowany na desce, lecz jest to nieprawda. Ikonę się pisze, nie maluje. Całość zawiera podobiznę świętego i napis. Przejrzałam kilka ikon i nie na wszystkich takowy zapis odnalazłam. Moja wiedza o tej wierze jest niewystarczająca i wiele muszę odszukać, by mieć całkowitą pewność. Stąd też dużo domniemań i takich być może. Zatem ikona wywodząca się z greki oznacza obraz, portret i jest napisana. Co jeszcze jest istotną prawdą? Wykonawcy. Postacie. Technika. Kolory. Prawdy się mnożą i nadal nie wymieniłam wszystkich. Wykonawcami, czyli piszącymi owe przekazy nie mógł i nadal nie może każdy. Dawniej byli to wybrani mnisi. Duch św. prowadził światłem ich rękę, a ta urzeczywistniała wizję na drewnie. Aby wykonać owo dzieło, należy przygotować drewno. Tak ma znaczenie jakie. Czytałam o drewnie lipowym... Parametry? Niepoliczalna ilość potwierdza, iż są różne. Przygotowanie, drewno malowane jest klejem z królika i pędzelkiem… zapomniałam z jakiego zwierzęcia… Tak z sierści wiewiórki. Proces jest powtarzany, po czym nakłada się gazę i również maluje klejem z królika. Po wyschnięciu nakłada się kilka warstw gruntu złożonego z kleju z królika, kredy i oleju lnianego... Każdą warstwę należy wysuszyć. Tak przygotowaną powierzchnię wygładza się i szlifuje. Przyszedł czas na postać, jaka ma zdobić owo drewno. Kim może być? Oczywiście jest to wizerunek różnych świętych obojga płci. Postać nanosi się na deskę gwoździem. Zazwyczaj używa się szablonu. Później przygotowuje się kolory. Do uzyskanego barwnika bazowego dodaje się pigment...? Żółty, ów kolor zrobiony jest z żółtka. Należy delikatnie oddzielić od białka, a następnie żółtko wyjąć z błonki. Takie płynne miesza się z pigmentem... Proces pisania ikony jest bardzo czasochłonny wymagający cierpliwości.
... Ikona jest bogactwem duchowym przedstawiającym zbawiony kosmos... dokładniej obraz kosmosu... Ikona jako portal do zbawionego świata... Ikona jako kopia rzeczywistości, a nie obraz... Ikony może malować tylko wybrany... Początkowo pisane były przez mnichów w zakonach....
W kościele prawosławnym niezbędnym elementem wystroju ikonostas (ikona- obraz; stas- postawienie). Jest to wysoka przegroda pokryta ikonami, rozdzielająca zebranych wiernych od części, w której odprawia się rytuały mszalne.
*Dawne zdjęcia i pocztówki są własnością Muzeum Ikon i Kultury Staroobrzędowców.

Komentarze